Truman show- Competencia Dixital

Na clase expositiva do pasado Martes 14 de abril, estubemos traballando acerca da competencia dixital e centramonos máis intensamente no fenómeno de actualidade na sociedade, "selfie". Entre todos os compañeiros e coa axuda da profesora estubemos indagando un pouco máis desta actividade levada a cabo a nivel mundial, caemos na conta de que sen dúbida o que axudou a xenerar este tipo de actividade foron as novas tecnoloxías pois antes era bastante incomodo andar coas grandes cámaras dixitais dun lado para outro pero ahora os telefonos mobiles xa as tran integradas e igual de boas.

Outra compñaeira apuntaba a que estamos tan acostumbrados a recurrir as novas tecnoloxías que xa nos volvemos máis individualistas, xa non necesitamos recorrir ós demáis para que nos axuden. Por iso o máis facil e xirar o mobil e autofotografiarnos.

Pero é aquí o asunto no que me quero centrar, o selfie non era tema tabú para ningún dos asistentes pero o que si lle sonou un pouco raro a maioría é outra modalidade de selfie que se denomina " lifeloggin" que se trata dun sistema que posibilita firmar a tua vida cotidiana grazas a unha cámara de video que levas no frente". A min este termo resultabame coñecido grazas a unha película " The Truman Show". Truman é un home corrente que vivio toda a vida nun pobo no que nunca pasa nada. Uns extraños sucesos un día fanlle sospeitar que algo anormal está pasando, todos os seus amigos son actores, a sua cidade un plató e a sua vida está sendo filmada e emitida como un reality.

Sen dúbida recomendovos ver esta película porque emite algo moito máis alá de unha realidade, tramite uha metafora entre o mundo real no que vivimos retratando a soeciedade moderna e as tecnoloxias dunha forma increible. Truman é un

Personalmente considero que dende que as redes sociais invadiron as nosas vidas incidiron sobre as mesmas creando dous mundos paralelos nos que convivimos sen darnos conta. Na interacción directa e no desenvolvemento de accións persoais e presenciais mostramonos con espontaniedade e como realmente somos pero cando estamos inmersos nas redes sociais mostramos o que nos interesa para gustar máis ou definitivamente en busca do beneficio propio. Isto debe facernos pensar que de igual forma debemos concebir o que publica o resto dos nosos " amigos", realmente debo fiarme do que vexo para facerme unha idea de como é? ou estame mostrando o que lle interesa? A esar de que aquí non aparecen contidos si existe unha sobreinformación e estaría ben realizar unha curación de contidos aínda sendo persoais.

Considerar que existe un mundo real e outro falso implica a aceptación de que hay dous tipos de persoas:as que saben a verdade e as que viven da ignoracia. Dende o momento en que eu colgo unha fotografía na miña rede social podo estar manipulando información pois podo subir unha foto tendendolle a man a unha persoa maior e aparentar que son moi bondadosa e chea de principios e valores sociais e realmente que me sexan indiferentes. Aquí aparece a Sabela do mundo real e a do ficticio. De igual maneira lle pasaba a Trumanm, acomoduse nun mundo cómodo e non se parou a pensar na realidade ata pasados os 30 anos e ahora eu preguntome, realmente nos paramonos a pensar en que medida é real todo o que nos rodea? debemos deixarnos levar polas imaxes?

Quédome coa que considero a mellor frase da pelicula cando Christof o creador do show ao ser preguntado porque Truman nunca se plantea a natureza do mundo no que vive respode:: “Aceptamos la realidad tal y como nos la presentan".

Espero vos guste.Un saúdo.

 

 

Comentarios

  • Ludmila Rajoy

    No había caído en la película, Sabela. Pero sí, muchísima razón que al fin y al cabo vivimos todos como Truman, rodeados de gente que pensamos conocer pero que dan una versión suya totalmente diferida a la realidad. Ojalá algún día todos perdamos el miedo, y como hizo Truman al perdérselo al mar, nosotros tenemos que coger ese barco para salir a vivir en nuestra realidad.

  • Rocío Rodríguez Estévez

    Yo tampoco me había parado a pensar en la película, en mi opinión, actualmente vivimos en una sociedad repleta de apariencias, las cuales las redes sociales nos permiten mantener. El problema que veo es que hemos llegado a un punto en el que somos conscientes de ello y no lo solucionamos, seguimos haciendo uso de las redes pretendiendo mostrar a aquellas personas que no somos pero que queremos ser.