Alba Senande Fernández

Son unha persoa con moitas virtudes (alegre, traballadora,...) pero tamén con moitos defectos (cabezota, perfeccionista,...) que me fan ser o que son

Diario de clase

As dúas sesións de clase levadas a cabo a semana pasada foron totalmente diferentes ás que se soen facer, é dicir, a presentar os contidos de maneira, máis ou menos,  tradicional. Dito cambio débese á realización de tres círculos para analizar os textos (técnica do acuario ou da cáscara da cebola). O primeiro deles era o círculo interior e era o que se encargaba de explicar o texto e analizalo pormenorizadamente, o círculo exterior opinaba e o terceiro estaba conformado por unha comisión de críticos que realizaban precisións, mostraban dúbidas, examinaban,… Esta dinámica, na primeira sesión, foi moi difícil de levar a cabo tanto por non coñecer como se debía facer como por non ter analizado tan profundamente o texto como era preciso. Sen embargo, creouse un debate sobre se era o mesmo experto, xeralista e especialista, esta dúbida foi resolta na seguinte sesión, e mostráronse algunhas ideas claves do texto: todos os modelos se poden complementar, é dicir, non son puros, explicouse como se foi introducindo o modelo programas e o construtivismo,…

Na segunda sesión semanal, a dinámica consistiu en que as persoas que estaban no círculo interior e que tiñan que ter todo o texto moi ben analizado o foran explicando por apartados (xa que foi dividido o texto para telo mellor reflexionado; dunha das partes dos modelos encargueime eu, pois pasei do círculo exterior ao interior). Algunhas ideas que se estableceron foi a necesidade de ter en conta o contexto e o currículum oculto (o cal non menciona o autor), xa que se considerou que é moi importante ter en conta os valores do centro, a micropolítica,… Analizar o contexto significa atender as persoas, as características do entorno, o contexto cultural,..., así como valorar a súa sensibilidade, é dicir, o momento oportuno para realizar cambios.

Destacouse ademais que o contexto cultural debe dar en valor a educación que se da na escola. Na clase, valorouse o binomio equidade/calidade e a diferenza do primeiro termo co concepto de igualdade, así como a explicación da democracia na escola, e que se centrou en que para que se dea isto, hai que crear un clima de horizontalidade, onde todas as persoas da comunidade educativa deben dar a súa opinión e que exista colaboración, o que non significa que todo estean de acordos senón que superen as discrepancias existentes.

Tamén se sinalou que os departamentos de orientación non tiveron na súa historia o impacto que se merecen, aínda que isto vai cambiando ao pasar dun modelo meramente remedial a un que atende máis a prevención e o traballo en colaboración.

A mestra mostrou ademais unha gran idea, que ata ese momento non me dera por fixarme, explicando que non existen procesos de ensinanza-aprendizaxe senón que procesos de ensinanza e procesos de aprendizaxe. Realmente, non existe unha relación de causa e efecto xa que non sempre o que se ensina se aprende e non todo o que se aprende é ensinado.

Por último, explicáronse os modelos moi por riba debido a que se acabou o tempo de clase, deixando ademais o resto dos apartados por explicar.