Técnida das 3P

A Técnica das 3P

     Durante a pasada sesión do 7 de Novembro levouse a cabo o desenvolvemento en pequenos grupos da “Técnica das 3P”.

     Nun primeiro momento a profesora formulounos tres preguntas ás cales debíamos dar unha resposta. Para iso previamente era preciso debater e reflexionar sobre ditas respostas entre todos os membros do grupo.

     As preguntas formuladas foron as seguintes:

  • ¿Qué actuacións observamos que definiríamos como de asesoramento curricular?
  • ¿Cómo poden asesorar sobre o currículo quen non son especialistas nun ámbito curricular?
  • ¿Qué saberes sobre o currículo posúen os psicopedagogos/as no seu proceso de formación como tales e cales deberían de posuír?

     En canto á primeira pregunta, cada grupo aportou as súas experiencias vividas durante os diferentes períodos de prácticas. No noso caso, consideramos que as principais situacións observadas durante o noso período de prácticas foron as realizacións e adaptacións dunhas ACS (Adaptacións Curriculares Significativas), e a realización de forma colaborativa, entre algún mestre e o orientador, de actividades adaptadas ás características individuais dalgún alumno/a que presentaba algún tipo de dificultades.

     En canto a esta pregunta, tamén se comentou a importancia que o asesor/a ten á hora de identificar os problemas e saber dar pautas para resolvelos. Este/a debe ser capaz de identificar o común e o diferente. Outro aspecto importante a ter en conta, é que debe xerar confianza nos pais e nais, debe saber anticiparse a calquera tipo de problema e establecer relacións máis próximas coas familias para deste xeito poder ten un maior contacto con elas.

     Con referencia á segunda pregunta, consideramos que en si non somos especialistas nese ámbito, pero si temos unha formación tanto no ámbito curricular como no ámbito do asesoramento que nos permite desempeñar esas tarefas. Como asesores, non vamos a ser especialistas en todos os campos ou ámbitos, pero ao traballar de forma colaborativa con outros especialistas e profesionais temos unha certa competencia para asesorar sobre o currículo.

     Por último en canto á terceira pregunta, a maioría estamos de acordo en que posuímos unha serie de coñecementos a nivel estrutural e organizativo sobre o currículo (tipos, fontes, niveis de concreción curricular, elementos, lexislación…), pero consideramos que en referencia aos saberes prácticos existe unha maior carencia e que deberiamos posuír unha maior cantidade destes saberes para desenvolver dunha forma máis axeitada a nosa labor como asesores/as.